Aanleiding Madaster: Material Matters

In 2016 publiceerden Thomas Rau en Sabine Oberhuber het boek Materials Matters. Het boek omschrijft de transitie naar een nieuw economisch model, waar de consument niet langer eigenaar, maar gebruiker is. Deze zienswijze stond ook centraal in VPRO’s Tegenlicht uitzending ‘Het einde van bezit’. Madaster bouwt voort op deze inzichten. Onderstaande teksten komen uit het boek ‘Material Matters’ en interviews met Thomas Rau. De teksten illustreren de conceptuele achtergrond van Madaster.

DE LINEAIRE ECONOMIE

Sinds de vorige eeuw hanteren wij een economisch systeem dat gericht is op continue, exponentiele groei – onze welvaart hangt daarvan af. Om dat systeem in stand te houden, moeten producten in steeds grotere hoeveelheid geconsumeerd worden. Wij hebben van producten dan ook een probleem gemaakt: hun technische levensduur wordt kunstmatig verkort, door zogenaamde innovatie ‘verouderen’ ze in hoog tempo, en door steeds wisselende modetrends wordt er elk seizoen iets nieuws aangeschaft. Dit systeem kunnen we niet repareren door middel van kleine verbeteringen, maar wel door onze economie fundamenteel anders te organiseren.

VERANTWOORDELIJKHEID VOOR MATERIALEN

Allereerst zullen wij ons moeten realiseren dat eigendom verantwoordelijkheid met zich meebrengt. Tegenwoordig krijgen we noodgedwongen allerlei zaken in ons bezit waardoor wij op de lange termijn geen verantwoordelijkheid kunnen dragen. Als een gebouw waarin wij werken niet meer aan onze eisen voldoet, zijn wij met een verantwoorde omgang van het eigendom volledig overvraagd. Wij kunnen geen zorg dragen voor alle grondstoffen en materialen die in een gebouw of product verwerkt zitten – laat staan dat we ze kunnen hergebruiken. Sterker nog: we weten vaak niet eens om welke grondstoffen en materialen het gaat, of wat daar de kenmerken van zijn.

KADASTER VAN MATERIALEN

Intussen zitten we met een onhoudbare situatie. We delven grondstoffen, maken daar goederen van, en die goederen worden gebruikt, verbruikt en vervolgens weggegooid – einde verhaal. De gehele keten draagt aan dit systeem bij: ontwerpers, bouwers, producenten en investeerders. Dat betekent dat de consequentie van consumptie binnen dit systeem vrijwel altijd hetzelfde is: afval.
Wat is afval? Dat is materiaal dat in de anonimiteit terecht is gekomen. Veel afval wordt verbrand, maar dat is eigenlijk een ‘crematorium voor grondstoffen’. Hoe kunnen we dat voorkomen? Door alles een identiteit te geven en dus te documenteren, een paspoort te geven. Vandaar het materialenpaspoort. Vervolgens moeten we de toegang tot de materiaalpaspoorten faciliteren, alsof het een bibliotheek is. Zo zijn we op een kadaster van materialen in vastgoed gekomen: Madaster. Een publiek platform voor de hele vastgoedwereld, noem het de Burgerlijke Stand voor materialen.

Vragen?

Heeft u vragen over Madaster? Bel +31 85 065 7436 of laat een bericht achter via ons contactformulier. Tevens kunt u zich hier inschrijven voor onze nieuwsbrief.